↑ رياحي، سرچشمههاي فردوسيشناسي، ۲۱۷. ↑ پروين گنابادي، «تاريخ بلعمي»، دائرةالمعارف اسلامي، ۱۴: ۲۸۳. ↑ پزشك، «تاريخ سيستان»، دائرةالمعارف اسلامي، ۱۴: ۲۹۴-۲۹۶. ↑ خالقي مطلق، «فردوسي»، دانشنامهٔ زبان، ۸۲۹. ↑ خالقي مطلق، «شاهنامهٔ فردوسي»، دانشنامهٔ زبان، ۱۶۶. ↑ ياحقي، كتاب پاژ (ويژهٔ طوس و فردوسي)، ۱۵۸. ↑ «بازتاب خبر نشست فردوسي پژوهي». ↑ رياحي، سرچشمههاي فردوسيشناسي، ۲۷۱-۲۷۲. ↑ رياحي، سرچشمههاي فردوسيشناسي، ۱۳۸-۱۳۹. ↑ رياحي، سرچشمههاي فردوسيشناسي، ۲۷۳-۲۷۵. ↑ رياحي، سرچشمههاي فردوسيشناسي، ۲۶. ↑ دبيرسياقي، زندگينامهٔ فردوسي، ۲۲۴-۲۲۵. ↑ «برگزاري نشست عصري با فردوسي در ايتاليا». تاريخ مفصل ايران و تاريخ عمومي براي سال چهارم دبيرستانها- اين اثر با نقشه، نمودار و تصاوير تاريخي در سال 1318 ش. وي به سرعت بر فعاليتهاي فرهنگياش افزود و با آنكه سن و سال چنداني نداشت، مديريت «مدرسة سياسي» را بهعهده گرفت. روابط بازرگاني ايران و چين در دورۀ مغولان وارد مرحلۀ جديدي شده و حجم مبادلات تجاري و فرهنگي اين دو ناحيه به سرعت افزايش يافت و همين امر باعث شد تا تبادل تجربيّات فنّي و علمي بين اين دو كشور و در دو مسير تجارت دريايي و زميني رونق و رشد قابلتوجّهي يافت، به عبارت ديگر، يكي از مهمترين دستآوردهاي اين دورۀ تاريخي، تسهيل در امر تبادل تجربيّات مختلف ملتها و در نتيجه رشد و توسعۀ برخي از فنون و علومي شد كه مورد علاقه و توجّه پادشاهان مغول قرار داشت، صنعت«نسّاجي و پارچهبافي» نيز از اين امر مستثني نبود و شواهد و مدارك تاريخي نشان ميدهد كه تبادل انواع پارچهها و منسوجات بين شرق و غرب در دورۀ مغول افزايش يافته و علاوه بر آن، تجربيّات فنّي «پارچهبافي» ايران و چين نيز در اين دوره بهخوبي ردوبدل شده كه از اين ميان سهم ايران در اين تبادلات قابلملاحظه است. تصاوير و اسنادي كه از گذشته و دوران مشروطيت باقي ماندهاند يكي از منابع ارزشمند براي تحليل و بررسي وقايع تاريخي اين دوره هستند. گذشته از آرتور كريستنسن (A. خلاصه: نگاهي به سابقه تاريخي كتابت قرآن پروين برزين يكي از بهترين اقداماتي كه در صدر اسلام به كوشش صحابه خاص حضرت پيغمبر اكرم (ص) بعمل آمد همانا تهيه نسخه رسمي قرآن است كه در زمان حضرت رسول مورد توجه خاص مسلمين و پيروان آن حضرت قرار گرفته بود. موسيقي در طول تاريخ مورد توجه و تحسين بزرگان و روشنفكران قرار گرفته و بسياري آن را نشانه اي از عالم بالا دانسته اند كه انسان خاكي را به ماوراي آسمان ها وصل مي كند. همان طوركه دقت كرديد محل تولد بزرگان مشهد كه تاكنون معرفي كرديم طوس بوده است؛ زيرا طوس درگذشته يكي از چهار شهر مهم خراسان محسوب ميشده است. وي قدرت خان زند را داراي منشأ آسماني معرفي كرده است كه همچون ساير سلاطين صاحب تمكين، ساية خدا است. را بسيار به كار برده است و از اين طريق آگاهيهاي دقيقتري را به مخاطب منتقل كرده است تا مستندات وي براي درك رويدادهاي تاريخي بيش از پيش مجسّم و فهميده شود. بيهقي نيز دقيقاً مضمون آيه را منظور نظر داشته بنابراين آيه را در همان معني و مفهوم قرآن اقتباس كرده است. ارسطو موسيقي را يكي از شاخههاي رياضي ميدانسته و فيلسوفان اسلامي نيز اين نظر را پذيرفتهاند، همانند ابن سينا كه در بخش رياضي كتاب شفا از موسيقي نام بردهاست ولي از آنجا كه همه ويژگيهاي موسيقي مانند رياضي مسلم و غيرقابل تغيير نيست، بلكه ذوق و قريحهٔ سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، آن را هنر نيز ميدانند. كارن : اسم پسرانه به معني شجاع و دلير، نام فرزند كاوه آهنگر و هم چنين اسم سردار لشكر مهرداد شاهزاده اشكاني كه عليه اشك بيستم (گودرز) قيام كرد. داستان رمان شباويز حول و حوش زندگي «شيرين نگار» و «افراسياب» و پنج فرزند آنهاست و از روز عروسي «نرگس خاتون» فرزند آخرشان آغاز ميشود. مسلماً همكاري ايرانيان مهاجر به قلمروهاي استعماري انگلستان از يك سو و همكاري هنديان در طي قرون متمادي از ديگر سو، در ارائه خدمات استخباري بسيار مهم بوده است. وي با واسطه نيز از اين كتيبهها گزارش ميدهد مثلاً ميگويد مسلمة بن يوسف بن مسله، كتيبهاي را در «خيوان» خوانده كه از بعضي از قصرهاي جاهلي به جا مانده بوده است (همو، ص۱۹). اسناد نيز صحت اين ادعا را تاييد ميكنند. داستان اين فيلم درباره دون ويتو كورلئونه از روساي پر قدرت و با نفوذ مافيا است. گفتني است نخستين درخششهاي وطندوستي و مليگرايي در شعر حكيم طوس ديده ميشود. فقه و اصول و تفسير را از پدرش شيخ محمد صالح و عمويش شهيد ثالث و عرفان و ساير علوم را از عموى ديگرش شيخ ملا على و فلسفه را نزد آخوند شيخ ملا آقا حكيم قزوينى و برادرش شيخ ميرزا عبد الوهاب فرا گرفت. او تأليفات زيادي در فقه و تاريخ و شعر داشت. ↑ كاهن، «قبايل، شهرها»، تاريخ ايران، ۲۶۶-۲۶۷. ↑ براون، تاريخ ادبيات ايران، ۲۰۶-۲۰۹. ↑ رحمتي، «عتبي»، دانشنامهٔ زبان، ۵۸۵. ↑ خالقي مطلق، «شاهنامهٔ فردوسي»، دانشنامهٔ زبان، ۱۶۱-۱۶۲. ↑ خالقي مطلق، «شاهنامهٔ فردوسي»، دانشنامهٔ زبان، ۱۶۴. ↑ «گشايش مؤسسه ايرانشناسي فردوسي در آلباني». ↑ افشار، كتابشناسي فردوسي و شاهنامه، ۳۳۴-۳۳۵. ↑ «پايگاه اينترنتي بنياد فردوسي شاخه طوس». ↑ «بنياد شاهنامهٔ فردوسي». ↑ «گزيدهٔ كتابشناسي شاهنامهٔ فردوسي: بهمناسبت كنگرهٔ جهاني بزرگداشت فردوسي»، فصلنامهٔ هنر. ↑ Daniel, “HISTORIOGRAPHY iii.
دوشنبه ۲۴ بهمن ۰۱ | ۱۲:۱۳ ۸ بازديد
تا كنون نظري ثبت نشده است